czwartek, 18 lipca 2013

''Światło''




Mówię Ci, szepczę dosyć cicho
widząc Twe oczy zanurzam się w płomieniach namiętności
są tak jasne, jakby gwiazdy, które uciekły z nieba
jednak przyglądając się dłużej
można dostrzec wzburzone fale oceanu
głębokiego morza, w którym mogłabym utonąć
nie ważne gdzie jesteś, nad nami te same niebo
ciemny dywan z jasnymi plamami światła
a w moich oczach tylko Twoje
dzięki nim również błyszczę
jednak ja kradnę światło od Ciebie
a Twoim światłem jesteś Ty 


~Taeverse

wtorek, 9 lipca 2013

''Sakura''





jak często zakwitają kwiaty wiśni
tak często potrzebujemy zmiany
sakura
zmieniają się kolory, żegnają puste gałęzie
różowy płatek wisi w powietrzu
niesiony przez wiatr
szuka miejsca,
w którym upadnie

upadnie na stałe

zieleń trawy, rumiany róż wiśni
zimna brąz ziemi
lśniący promyk niesiony przez słońce
ciepło różowej
kwitnącej
wiśni

sakura
zmieniają się kwiaty
~Taeverse


zainspirowane piosenką niżej: 
GACKT - SAKURA CHIRU...

sobota, 18 maja 2013

''Słowa''


Słowo jest opisem naszych uczuć goszczących w sercu. 
Słowem ranimy, uszczęśliwiamy, oraz pokazujemy, że kochamy. 
Dlatego tak trudno jest wysłuchiwać, jak młodzi ludzie krzywdzą słowa poprzez różne bluzgi i wyzwiska, przez co pokazują, że słowa dzięki którymi wyrażamy własne uczucia są nieszanowane. Przecież umiejętność mowy jest po to, by oznajmiać innym co w danej chwili czujemy. 
Dzięki umiejętności komunikacji snujemy różne prawdy dotyczące ludzkiego umysłu. Ludzie to istoty, które mimo tego, że w jakiś sposób byłyby w stanie samotnie przetrwać, potrzebują poczucia bliskości z innymi. 
A jak najlepiej poinformować kogoś o darzącym go uczuciu, jeżeli nie słowami? Słowa utwierdzą go w przeczuciu.

~Taeverse

środa, 15 maja 2013

''Odmaluj mnie''





Dlaczego jestem sama?
 Spoglądam po ścianach...
to tak samo jakby zapytać:
dlaczego są białe?
Jestem sama,
bo taką mnie stworzono,
ukształtowano,
wychowano.
Dlatego zapytam:
Ale czy ścian pomalować się nie da?
Czy nie da się zmienić ich koloru?
Jeżeli tak...
ja też chcę.
Proszę,
odmaluj mnie.



~Taeverse 

Annyeonghaseyo~!

          


          Wpadłam na pomysł prowadzenia bloga z moimi wierszami i nie tylko, który służyłby mi jako... sama nie wiem co. Może czytając go, wprowadzę was do mojego nadzwyczaj szarego życia, które gdy przyjrzeć mu się bliżej, wcale takie nie jest. 
           Mam na imię Natalia, jestem piętnastolatką i mieszkam w Polsce. Niestety urodziłam się nie w tym kraju, w którym powinnam. Duszą oraz sercem czuję się Azjatką, która codziennie przechadza się zatłoczoną ulicą Seulu, patrząc na twarze mijających mnie ludzi będące całkowicie bez wyrazu. Każdy w jakimś celu mknie w swoją stronę i gubi się tutaj w wirze pracy, pod wiecznym napięciem marząc o chwili wytchnienia. Jednak ja mam na tyle dobrze, że całe dnie spędzam w domu. Gdyż tutaj w Polsce, jestem zwyczajną dziewczyną, która chowa się przed światem za ekranem komputera, a żeby sprawić, że na jej twarzy pojawi się uśmiech, wystarczy kliknąć przycisk ON. 
To właśnie ja.

I co, ciekawy?


~Taeverse